HomeBeeldenSchrijvenBiografieAgendaLinksContact
Gallery
Beelden Schilderen Objecten Fotografie



Weblog


Nieuwe gasten welkom: ik nodig u uit om u aan te melden voor de updates. Ook uw commentaar wordt zeer gewaardeerd: gebruik hiervoor: peterhein@planet.nl


Bezoek me op Facebook    Bezoek me op LinkedIn    Bezoek me op Twitter



 

Weblog Item


Een gastblog



Apr 18, 2014

Een blogje over kleinzoon Abel (6 jaar)

Abel was deze week onderwerp van het blogje van de Buitenschoolse opvang, dat voor alle ouders wordt bijgehouden.
Bijgaand de tekst die juf Saskia schreef:

Abel uit BSO2 vertoeft regelmatig in het atelier. Hij maakt er kastelen en forten, eilanden en helikopters. En ridders van kurk. Héél véél ridders van kurk. De moeder van Abel, die elke dag tenminste drie à vier kunstwerken mee naar huis moet zien te vervoeren, stelde Abel al eens voor of hij zijn kunstwerken niet wil verkopen op Koningsdag. Maar Abel wil zijn kunstwerken niet kwijt. Nee, ook niet een selectie. Hij wil alles zelf houden. Daarom vroeg de moeder van Abel mij hoopvol of er misschien een limiet zat op de hoeveelheid materiaal die een kind mocht verbruiken in het atelier.

            ‘Nee, hoor,’ zei ik stralend. ‘De kinderen mogen zich helemaal uitleven.’

            Het deed me denken aan de keer dat ik de papa van Rafi en Milo langs zag komen lopen met een extreem lang gevaarte, waarmee hij klem kwam te zitten tussen een van de vele klapdeuren die ons pand rijk is.

            ‘Saskia,’ zei hij tegen me, ‘kunnen de jongens van het atelier niet een limiet van, laten we zeggen, twee meter stellen aan hoe gróót de kunstwerken mogen zijn? Ik moet hiermee nog op de fiets. En het regent.’

            Ik heb gezegd dat ik de boodschap door zou geven, maar liet al doorschemeren dat Frank en Fernando doorgaans weinig limieten stellen aan het scheppend vermogen van het kind. Dat kinderen zoveel produceren, zonder angst voor het lege vel, voor het resultaat of voor het oordeel van zichzelf en anderen, is behoorlijk uitzonderlijk in onze resultaatgerichte maatschappij, maar, en dat geven we ruiterlijk toe, dat onbevreesde kan inderdaad een gigantische hoeveelheid en niet-aflatende stroom kunstwerken opleveren. Het goede nieuws is dat het atelier voor sommige kinderen een fase is. Het slechte nieuws is dat andere kinderen hun hele Idunaleven grotendeels in het atelier doorbrengen. Een aanbouw is in dat geval misschien wenselijk.

            Vandaag kwam ik de moeder van Abel op de gang tegen, nadat ze Abel weer uit het atelier had opgehaald. Abel liet me zijn nieuwe collectie zien. Het was nog niet helemaal af, maar het inkleuren van de verschillende items zou thuis verder worden afgemaakt. ‘Hebben jullie nog wel plek in huis?’ vroeg ik. ‘Nee,’ zei de moeder van Abel, ‘maar we hebben een oplossing gevonden: Abel gaat de volgende keer een kast knutselen'.

 



Laatst bijgewerkt: 2014-04-18 13:24:51


Terug naar de Weblog